Derecho a la ciudad
O barrio da Tinería e o traballo sexual: cando os dereitos non son os mesmos para tódalas cidadás

Tinerías
O barrio histórico da Tinería leva tempo sufrindo un proceso xentrificador Elena Martín
20 sep 2018 08:20

As rúas de calquera cidade son vida, a vida da xente que as pasea e as utiliza. Porén, moitas veces parece que nas rúas non hai os mesmos dereitos para todas. En Lugo, por exemplo, hai tempo que se vén iniciando unha campaña para intentar botar do espazo público unha parte da poboación, nun ataque clasista contra os colectivos máis vulnerables da sociedade. Persoas sen fogar, sen recursos ou, como é no caso do barrio da Tinería, as traballadoras sexuais.

Desde hai décadas situadas neste barrio lucense, ao lado da porta Miñá da muralla, este grupo de mulleres sempre exerceu o seu traballo do xeito máis discreto posible, procurando unha boa convivencia coas veciñas e donas dos diferentes bares e cafeterías abertas da zona. Porén, dende hai uns anos, baixo a escusa de que son un problema para o barrio, están sendo atacadas coa intención de botalas do que leva décadas sendo o seu fogar. “Nos só queremos que nos deixen traballar e vivir en paz”, afirma Lucía (nome ficticio), unha das prostitutas afectadas pola nova situación da zona. “Pretenden que vaiamos a outro lado, pero onde imos ir? Non camiñamos espidas pola rúa ou practicamos sexo á vista como din de nós. Acúsannos de exhibicionistas e sucias, pero todo é mentira, preocupámonos polo barrio, levamos anos vivindo aquí e ata agora non tivemos tantos problemas”.

O problema comezou cando algúns dos hostaleiros da zona, a través do Observatorio de Empresarios y Vecinos para la Seguridad Ciudadana, se queixaron ao Concello do traballo que exercen estas mulleres no barrio, culpándoo da falta de clientela e da mala fama que carga a zona dende hai tempo, e demandando un maior control policial e de seguridade. Porén, para moitas, o problema fundamental é que o Concello de Lugo, coa alcaldesa do PsdeG-PSOE, Lara Méndez á cabeza, e co apoio do PP e de Ciudadanos, atendeu estes intereses sen ter en conta os das traballadoras sexuais, facendo unha clara distinción entre cidadáns. Este apoio vese sobre todo reflectido na borrador que xa intentara aprobar no seu momento o antigo alcalde en funcións da cidade, Xosé López Orozco, a Nova Ordenanza de Convivencia e Seguridade Cidadá, coñecida tamén como Ordenanza Mordaza.


Este borrador, que converte a cidade nun territorio onde case todo está prohibido e que para moitas é comparable á lei franquista de ”vagos y maleantes”, cébase particularmente coas prostitutas, xa que sanciona con multas de ata 750 euros ás traballadoras sexuais que busquen clientes na rúa, o que engade unha maior vulnerabilidade ás vidas destas mulleres, converténdoas en criminais. Ademais, sancións como a que pode comportar sacar chairas ao exterior das casas, coa excepción das terrazas dos bares, ou a posibilidade de que os axentes de policía accedan a vivendas particulares pola simple sospeita de que se exerza traballo sexual, non deixan de ser ataques directos contra elas, para facerlles a vida máis complicada. A isto engádese o interese que existe agora de crear un parque infantil na zona, unha petición de Lugo Monumental que, aínda que din que pretende atraer a familias con nenos ao barrio, parece outra escusa para poñerlles máis trabas ás traballadoras sexuais, xa que exercer preto de zonas onde hai nenos entraría dentro das consideradas como faltas moi graves, o que implica multas de entre 1501 e 3000 euros.

En contra desta nova Ordenanza, naceu en Lugo a Plataforma Lugo sen Mordazas, da cal forman parte varias asociacións relacionadas co tema da prostitución. Dúas destas asociacións, centradas no tema da prostitución, Aliad e Translurpies, coinciden en que esta nova ordenanza busca botar as prostitutas do barrio por un tema de imaxe, coa escusa de que espantan os turistas, e ten que ver coa xentrificación á cal o barrio se está vendo sometido actualmente para atraer un novo sector poboacional e económico. “Hai un tema detrás de todo isto e é a limpeza social das persoas máis vulnerables, xa sexan persoas pedindo esmola, sen fogar ou prostitutas por unha cuestión puramente “estética”. Multalas só implica que vaian exercer a outro sitio, co risco que iso implica para elas, ou que se agochen, sen que se debata o tema da prostitución ou se dea unha solución para estas mulleres en situación de vulnerabilidade”, din desde Aliad. Xosé López Orozco chegou a propoñer trasladalas a unha nave no Polígono do Ceao, o que as poría en situación de maior inseguridade.

Tinerías_2
O xardín do Carme leva anos sendo o fogar destas mulleres Elena Martín

O único que se consegue con esta nova ordenanza e que a fractura de clases que xa existe na sociedade sexa aínda maior. E ademais, centra o problema nas prostitutas, sen ter en conta os seus clientes que, moitas veces, son máis responsables do ruído e da mala imaxe que se crea ao redor deste negocio. Ademais, trata as mulleres de delincuentes, e non ten en conta en ningún caso o que elas precisan e queren. Moitas das veciñas do barrio, ademais, teñen claro que o problema da Tinería non son as prostitutas, senón o estado deficiente en que se atopan moitas das infraestruturas, e que non foi un lugar interesante para o Concello ata que se iniciou este proceso xentrificador. Parece como se o único que lle preocupase ao goberno fose o turismo e o feito de que pola cidade pasa o camiño de Santiago.

“Un veciño que tiñamos aquí ao lado tiña moi boa relación connosco ata que un día decidiu mudarse”, comenta unha das traballadoras. “Había xente que dicía que era pola nosa culpa, así que eu funlle preguntar e díxome que non, que nós non lle molestabamos, pero que tiña a casa infestada de ratas e con goteiras, e que non podía vivir nunha situación así. E que por iso marchaba”.

Para ela, como para o resto das traballadoras sexuais, a situación é clara. Entenden que os hostaleiros teñen o seu negocio, pero elas tamén precisan traballar, e non pode ser que o Concello só teña en conta os intereses dun grupo de empresarios sobre tódalas cidadás. Ademais, están fartas de que as maltraten e discriminen polo seu traballo, sen ter en conta que este é o seu modo de vida, e moitas veces a súa única opción. A violencia que sofren e as mentiras que se din sobre elas só empeoran máis as cousas. Desde Translurpies advirten que “a ordenanza vai supoñer un aumento dos ataques, ameazas e coaccións que estás mulleres levan xa anos sufrindo no canto de todo o contrario”.

Porén, no barrio da Tinería non só hai detractores do labor destas mulleres, e hai veciñas que as apoian e entenden que, dalgún xeito, que estean na rúa e se coñezan ten unha parte positiva. Lucía di que non é a primeira vez que é ela quen chama aos servizos de emerxencia cando hai un accidente, ou, por exemplo, son elas as que coidan e alimentan os gatos que viven na rúa, dándolles un sitio no cal durmir.

“Non é un problema local”, din desde Aliad, mentres desde Translurpies advirten de que esta situación so contribúe á estigmatización deste sector da sociedade. “A solución pasa pola súa propia autoorganización, autoxestión e autodefensa, tanto das traballadoras como da veciñanza da cal forman parte e da cal sofre en primeiras carnes a xentrificación e imposición da Ordenanza Mordaza”, afirman desde a asociación.

Sexa como sexa, o que desde Lugo sen Mordazas entenden é que non se pode permitir que unha cidade vaia en contra das súas propias habitantes, diferenciando as persoas pola súa clase, discriminando e tendo máis en conta as razóns económicas que a xente. Os concellos deberían velar polo que queren aqueles que viven a cidade, e o que é indubidable é que a Ordenanza Mordaza parece que busca xusto o contrario, dividir os cidadáns aínda máis, contribuír á falta de comunicación entre veciñas e prohibir a vida dentro das rúas lucenses.

Informar de un error
Es necesario tener cuenta y acceder a ella para poder hacer envíos. Regístrate. Entra en tu cuenta.

Relacionadas

Derecho a la ciudad
Oponión. Andalucía. Sevilla Celebrando (que nos perdonen) la vida
Las “Tres Mil Viviendas”, ese wild west patrio, son otra vez protagonistas. Tras un tiroteo entre malhechores el sheriff quiere demoler sus guaridas.
Análisis
Análisis El franquismo y la “limpieza de las ciudades” de españoles y españolas de provincias
Hay una idea extendida sobre la relación del régimen franquista con los movimientos migratorios, pero la cara amable y permisiva de la dictadura con los procesos migratorios desde los sesenta no se extendió en las primeras décadas de la dictadura.
Movilidad
¿Derecho a aparcar? El derecho a aparcar: Alcalde, ¿dónde dejo mi elefante?
Es indispensable abrir un cuestionamiento radical, sincero, del “derecho” a aparcar y de la imposición del vehículo privado como patrón de diseño de nuestros paisajes urbanos.
Palestina
Genocidio Salah al Bardauil, miembro del comité político de Hamás, entre los 23 asesinados por Israel esta madrugada
Israel ha matado a 634 personas desde la ruptura del alto el fuego el pasado martes. Un ataque del Estado sionista hacia suelo libanés este sábado ha dejado siete muertos.
Comunidad de Madrid
Fin a la privatización Un tsunami marcha por Madrid por la gestión totalmente pública de los servicios a la ciudadanía
La plataforma Tsunami por los Servicios Públicos nace este domingo para aglutinar a decenas de organizaciones sociales que quieren hacer frente al “modelo neoliberal de destrucción masiva de los derechos humanos y sociales”.
Comunidad de Madrid
Comunidad de Madrid Un rayo de esperanza tras cinco años de los protocolos de la vergüenza
A punto de prescribir los posibles delitos, un avance judicial abre la puerta a conocer quién decidió no derivar a hospitales a ancianos en residencias en la Comunidad de Madrid.
Siria
Siria Siria, de la euforia por el fin del régimen al examen de la transición
Las matanzas en el litoral sirio y las dudas acerca de las nuevas autoridades dejan atrás la alegría por la caída de al Asad y enfrían el aniversario de la revolución, el primero tras la huida del dictador.
Gobierno de coalición
Consejo de Ministros Ángel Víctor Torres anuncia que tiene cáncer, pero seguirá al frente del Ministerio de Política Territorial
Reducirá su agenda como titular de Política Territorial en las semanas previas a una operación a finales de abril. Fuentes ministeriales dicen que la enfermedad “va bien” y “tiene solución”.
Medio ambiente
Oliver Franklin-Wallis “La industria de los residuos deja una cicatriz enorme en nuestro planeta”
El periodista británico Oliver Franklin-Wallis recorre en ‘Vertedero’ (Capitán Swing, 2024) las prácticas ocultas de la industria de residuos, exponiendo el papel de las grandes corporaciones, en connivencia con autoridades e instituciones públicas.
Contigo empezó todo
Contigo empezó todo El comunismo libertario de Hildegart Rodríguez
La joven madrileña, a quien se recuerda por morir a manos de su madre, contribuyó con sus ideas a la política revolucionaria durante la II República.
Opinión
Opinión La berlusconización de Mazón
Es evidente que el presidente de la Generalitat no ha asumido la agenda de la ultraderecha por convicción, sino por supervivencia política y judicial, en una estrategia no muy diferente a la que empleó Silvio Berlusconi.

Últimas

La vida y ya
La vida y ya Para vivir bien
“Para vivir bien hacen falta plantas, profe”, dijo una alumna. Esa frase es una forma de recordar que para vivir bien no es suficiente con levantarte cada mañana y meterte en el metro con los ojos pegados al sueño de estar en otra parte.
Tribuna
Tribuna La celulosa y la mina son el modelo industrial del Partido Popular
Es fundamental que tejamos una red social transversal en la sociedad capaz de unir a sectores diferentes que sean capaces de aglutinarse en un movimiento social alrededor de un denominador común: la defensa de nuestro territorio.
Turquía
Contra Erdogan Turquía en las calles: cae el muro del miedo a las movilizaciones
La detención del principal rival político de Erdogan ha provocado protestas masivas en todo el país que amenazan con convertirse en movilizaciones generales de descontento contra el gobierno.
Más noticias
Finlandia
Reducción de GEI De sumidero de carbono a emisor de gases: los bosques en Finlandia ya no capturan CO2
El 74% de la superficie del país nórdico está cubierto por árboles. Los bosques funcionaban como sumidero de carbono, pero han pasado de capturar 28 millones de toneladas de dióxido de carbono a emitir 1,2 millones de toneladas de este gas.

Recomendadas

México
EZLN Genealogía del “común” zapatista, política de la liberación
El EZLN celebró junto a sus bases de apoyo unas jornadas conmemorando el 31 aniversario del levantamiento en Chiapas, en el que se hizo reflexión sobre los retos que vive el movimiento. En abril, preparan el encuentro (Rebel y revel), de arte.
Galicia
Galicia Galicia vuelve a la calle contra la celulosa de Altri, Greenalia y la Xunta: el desastre natural, en datos
Cientos de barcos y decenas de miles de personas están llamadas a participar este sábado en una manifestación en A Pobra do Caramiñal, uno de los municipios de la ría de Arousa, donde desemboca el río Ulla, el más afectado por la pastera.
Literatura
Millanes rivas “El 25-M nos facilita generar una comunidad y creo que ‘Paisaje nacional’ contribuye a ello”
Un encuentro con el escritor Millanes Rivas a propósito de su novela ‘Paisaje nacional’, con Extremadura, su historia herida y el 25 de marzo de fondo conversado.